Na een veel te lang durende winterstop kwamen de jongens van AZSV C6 op zaterdag 13 maart 2010 weer uit hun warme winterholen gekropen om te beginnen aan deel twee van het feuilleton seizoen 2009-2010.

De eerste seizoenshelft werd afgesloten met een magere 5^e plek, waarbij dikke overwinningen en magere nederlagen elkaar afwisselden.

"Nieuwe ronde, nieuwe kansen" luidt een aloud adagium en kansen zagen we zeker bij aanvang van deze tweede speelhelft, waarin nieuwe tegenstanders het voetlicht betraden.

Tegenstander Haarlo C1D was het eerste team dat ons ter wille diende te zijn bij onze zucht naar gewin.

Vol goede moed toog de selectie richting Haarlo. Het sportpark was prachtig gelegen tussen weidse landenrijen,waar de harde wind vrij spel had.

Toen het spelletje begon werd al snel duidelijk dat Haarlo de meerdere was. De AZSV'ers waren niet allen volledig bij de les. Het leek alsof de gedachten soms afdwaalden naar plezierigere dingen dan het rennen over een veel te groot voetbalveld, waarbij ook nog gevraagd werd om een bal en een tegenstander in de gaten te houden. Haarlo maakte optimaal gebruikt van de gedachtendwalingen der AZSV'ers en scoorde middels een nogal tamelijk houdbaar schot de 1-0. AZSV hield zich voornamelijk bezig met verdedigen.

Doordat het middenveld in geen buitenvelden of binnenwegen te bekennen was, werd besloten om dit gedeelte van het veld te laten voor wat het was, en werd elke bal met gezwinde spoed naar de voorste linie gejast, alwaar de snelle spitsen van AZSV voor enig, doch niet noemenswaardig, countergevaar zorgden. Een opvlieging van Arment resulteerde echter in een prachtgoal, 1-1. Toen even later Haarlo de 2-1 scoorde, appelleerde de AZSV verdediging hevig.

De bal was uit de voorzet, voorafgaand aan de goal, over de lijn gegaan, en volgens de AZSV'ers was dat niet toegestaan. De scheidsrechter wees echter resoluut naar de middenstip. Nog geen seconde later liet hij echter tot ieders verwonderring en tot opluchting van alles wat AZSV een warm hart toedraagt, AZSV een doeltrap nemen.

Gerechtigheid! Na het rustsignaal stortte de Haarloclan zich massaal op de scheids om hem te vragen wat er aan de hand was bij het tweede doelpunt. "Hoezo?"zei de scheids, "het is toch gewoon 2-1?" Dit viel uiteraard niet in al te goede aarde bij de AZSV leiding. Leider Henk reageerde op de voor hem zo bekende rustige wijze door luidkeels met de scheids, de leider van Haarlo en een vijftal bemoeizuchtige Haarlo ouders in discussie te gaan.

Leider Eric nam het natuurlijk voor zijn broertje op . Met overslaande stem waarschuwde hij de scheids dat hij officieel protest zou aantekenen bij de KNVB tegen deze onnatuurlijke arbitrale dwaling. Sterker nog, hij eiste ter plekke een telefoonboek om Henk Kesler op te bellen. Het gevraagde werd hem niet gegeven. Het vermoeden bestaat dat men in Haarlo nog geen telefoon heeft. De scheidsrechter die zich gesteund zag door een meerderheid, bleef echter bij zijn standpunt en liet ter ondersteuning van zijn argumenten het papiertje zien waarop hij geschreven had dat het 2-1 was. Een sterker argument kun je nauwelijks bedenken.

Toen de gemoederen enigszins bedaard waren, riep de arbiter de leiding der beide partijen bij zich in zijn knusse hokje. We vermoedden dat hij toch enige angst had om een officieel protest aan de broek te krijgen want hij gaf nu ruiterlijk toe dat hij een domme fout gemaakt had.  Ruststand 1-1. In de tweede helft speelden de veldomstandigheden AZSV danig parten.

Vooral leider-grensrechter Eric had ernstige problemen met het veld, maar dan niet met het voetbalveld,maar met het naastgelegen weiland. Toen hij een al te geestdriftig over de zijlijn geknalde bal uit de weide wilde halen, constateerde hij dat er stroom op de draad zat. De bal was slechts bereikbaar door onder de draad door te rollen. De leider had niet in de gaten dat een overenthousiaste boer die morgen aan het strontrijden (Nederlands woord voor "ale vuren") was geweest.

De pasgewassen en fijngestreken pantalon zat volledig onder de koeienstront. De scheids deed een extra duit in het zakje door te zeggen: "dat noemen ze nou stank voor dank" Volledig besmeurd zette de grens zijn vlagwerk voort, en moest lijdzaam toezien dat sommigen jongens er ook in de tweede helft niet al te veel van bakten.

De 2-1 viel uit een slaapmoment van de anders zo wakkere Jordi, en bij de 3-1 stond een tegenstander zo vrij dat hij met gemak eerste een trui had kunnen breien, ware hij in het bezit geweest van wol en breipennen. In het tempo van een ballenjongen die weet dat zijn team voorstaat, speelden de AZSV'ers de wedstrijd uit, niet meer gelovend in een ommekeer.

AZSV kon niets anders dan berusten in de verdiende nederlaag. Toen de leiding na afloop van de wedstrijd in de kleedkamer kwam waren de jongens dan ook enorm aan het berusten. "Lekker relaxt gevoel, dat berusten"zei Frank toen hij ontwaakte uit zijn berustingtoestand. Ja", zei David, "moeten we vaker doen na een wedstrijd, dat berusten" Eenieder knikte instemmend.

Dat de Haarlose stront een hardnekkig geurtje heeft, bleek wel toen de sfeer op de terugweg volledig bepaald werd door de stinkende leider. Chauffeur Carel Jansen werd nog aangeraden om één van zijn beroemde sigaartjes op te steken, als tegengas voor de penetrante verse koeienstront, maar hij was bang dat zijn vrouw Erica dat zou ruiken. Pas toen we teruggekeerd waren op het AZSV terrein, kwam Carel op het lumineuze idee om de raampjes open te zetten.

De Haarlose lucht verspreidde zich als gifgas over de velden van AZSV, alwaar het 1^e elftal volledig bedwelmd werd door de Haarlose buitenlucht en opnieuw tegen een nederlaag aanliep.                                                                                                                                                                                            De leider van C6 heeft zich nog verontschuldigd bij het bestuur voor deze nederlaag, maar men kon slechts constateren dat het het 1^e en de C6 momenteel niet voor de wind gaat.